'Dat zullen we nog wel eens zien' hoor ik u denken. U heeft groot gelijk. Maar het leuke is, u bent wel begonnen met lezen. En dat is precies mijn doel. Het is me gelukt om u dit artikel in te trekken. Maar is het wel een artikel? Misschien kan ik het beter een verhaal noemen. Want dat is wat ik ga doen, ik ga een verhaal vertellen. Dus verwacht geen keihard nieuws. Moet u ook wel eens iets schrijven waarvan u weet dat het geen nieuwswaarde heeft? En wilt u dat zoveel mogelijk mensen het lezen? Lees dan vooral door.

 

Een goed begin is het halve werk
Waar keek u het eerst naar op deze pagina? De plaatjes, vooruit. Maar daarna? Juist. De kop. Een aantrekkelijke kop prikkelt om verder te lezen. Dat hebben we net wel gemerkt. 'Koning Willem-Alexander stopt ermee'. Leest u het artikel dat onder deze kop staat? Dat doet u vast en zeker omdat het over onze koning gaat. Een bekend en beroemd persoon. Maar wat nou als u iets wilt schrijven over de hobby van Theo Beentjes. Een man die zich jarenlang heeft ingezet voor de volkstuintjes in de stad. Voor veel mensen is Theo niet bekend noch beroemd. 'Theo Beentjes stopt ermee'. 'Goh', is waarschijnlijk de enige gedachte die bij uw lezer opkomt voordat hij de bladzijde verveeld omslaat. Zonde! Trek daarom alles uit de kast om uw lezer uw verhaal in te trekken.

 

Treurige tijden voor tuinman Theo

"Ik kan geen onkruid meer zien!"

Rozen verwelken en Theo (ver)gaat

 

In deze voorbeelden ziet u hoe alliteratie, een citaat en een dichtregel ervoor zorgen dat uw lezer waarschijnlijk iets langer wacht met het omslaan van de bladzijde. Sterker nog u heeft zijn aandacht! Natuurlijk heeft uw lezer nu wel behoefte aan iets meer achtergrondinformatie. Geen zorgen. Daar zijn oplossingen voor. Denk eens aan een onderkop. Een korte zin die meer uitleg geeft over de inhoud van een artikel. Voor het artikel over onze Theo betekent dit: een onderhoudend interview met Sluisterp's beroemdste tuinman.

 

Steel de show in uw intro

Voordat uw artikel echt begint, schrijft u eerst een korte intro. Net zoals u bovenaan deze tekst ziet. Dé plek om een tipje van de sluier op te lichten over uw artikel. Maar ... Houd het spannend! De achterkant van een boek geeft ook nooit de clou prijs. Dat kan op een hele hoop manieren. Denk eens aan een opsomming van feiten.

 

250 kilo sperziebonen geoogst, 75 kroppen aangevreten sla, 893 thermoskannen koffie, 1256 kletspraatjes en 2 versleten rugwervels. Maar dat is vanaf volgende maand verleden tijd (behalve die versleten wervels dan). De volkstuintjes moeten plaatsmaken voor een nieuwe basisschool. Hoe kijkt Theo Beentjes terug op zijn vruchtbare tijd tussen het groen?

 

En hoe ziet het eruit als u een moment uit het leven van Theo omschrijft?

 

Elke maandag, woensdag en vrijdagochtend gaat zijn wekker om half 7. Tijd om naar kantoor te gaan? Bent u gek! De buitenlucht lonkt voor tuinman Theo. Na een ontbijt stapt hij op zijn fiets en trapt door weer en wind richting de volkstuintjes. Al stekkend, stekend, plukkend en maaiend brengt hij zijn dag door. Het is tijd dat er een einde aan komt. Hij is het onkruid helemaal zat. En dat is zijn rug roerend met hem eens.

 

Maar een vooroordeel bevestigen werkt ook altijd:

Daar zitten ze dan. Op een rijtje. Het ene tuinstoeltje nog krakkemikkiger dan de ander. Kannetje koffie op de grond, bakje koffie in de hand en een pijp in de mondhoek. En maar opscheppen. "Kijk mijn rozen, daar zitten toch echt meer knoppen aan dan aan de jouwe." "Die boerenkool van jou, heeft die niet wat water nodig?" "Ben je  mal? Dat kruidenkasje heb ik binnen het uur in elkaar gezet." Afgunst en jaloezie viert hoogtij in de volkstuintjes. Of hebben wij amateurtuin-mannen en -vrouwen het helemaal mis? Theo Beentjes vertelt er meer over.

 

De rest is een eitje

Het moeilijkste deel zit erop. Met aansprekende koppen en prikkelende intro's lukt het u vast om de aandacht van de lezer te pakken en vast te houden. Nu niet verslappen! Houd de lezer bij de les. Dit doet u door grappige, opvallende, mooie tussenkoppen te maken. Probeer daarnaast beeldend te schrijven en woordspelingen te gebruiken. 'Zijn vrouw weckte alle rabarber en daar plukken ze nu de vruchten van.' 'Een versleten rugwervel was het oordeel van de dokter. Zo zie je maar, boontje komt om zijn loontje.' 'In de bloei van zijn leven was Theo leraar Duits.' 'Zijn nagels lijken 10 kleine rouwadvertenties.' Zo wordt uw artikel een echte 'Het diner' van Herman Koch.

 

Aan al het goede komt een eind

Vooruit, ik geef het toe. Misschien was dit niet het beste artikel dat u ooit gelezen heeft. Maar dit is het einde van mijn verhaal en u bent nog steeds aan het lezen. Toevallig was dat mijn tweede doel. Puntje voor de schrijver!

 


Reacties (0)


Geef een reactie


(dit bewijst dat u een mens bent en geen robot)
* Verplichte velden