'Dat zullen we nog wel eens zien' hoor ik je denken. Je hebt groot gelijk. Maar het leuke is, je bent wel begonnen met lezen. En dat is precies mijn doel. Het is me gelukt om je dit artikel in te trekken. Maar is het wel een artikel? Misschien kan ik het beter een verhaal noemen. Want dat is wat ik ga doen, ik ga een verhaal vertellen. Dus verwacht geen keihard nieuws. Moet je ook wel eens iets schrijven waarvan je weet dat het geen nieuwswaarde heeft? En wil je dat zoveel mogelijk mensen het lezen? Lees dan vooral door.

 

Een goed begin is het halve werk
Waar keek je het eerst naar op deze pagina? De plaatjes, vooruit. Maar daarna? Juist. De kop. Een aantrekkelijke kop prikkelt om verder te lezen. Dat hebben we net wel gemerkt. 'Koning Willem-Alexander stopt ermee'. Lees je het artikel dat onder deze kop staat? Dat doe je vast en zeker omdat het over onze koning gaat. Een bekend en beroemd persoon. Maar wat nou als je iets wilt schrijven over de hobby van Theo Beentjes. Een man die zich jarenlang heeft ingezet voor de volkstuintjes in de stad. Voor veel mensen is Theo niet bekend noch beroemd. 'Theo Beentjes stopt ermee'. 'Goh', is waarschijnlijk de enige gedachte die bij je lezer opkomt voordat hij de bladzijde verveeld omslaat. Zonde! Trek daarom alles uit de kast om je lezer jouw verhaal in te trekken.

 

Treurige tijden voor tuinman Theo

"Ik kan geen onkruid meer zien!"

Rozen verwelken en Theo (ver)gaat

 

In deze voorbeelden zie je hoe alliteratie, een citaat en een dichtregel ervoor zorgen dat je lezer waarschijnlijk iets langer wacht met het omslaan van de bladzijde. Sterker nog je hebt zijn aandacht! Natuurlijk heeft je lezer nu wel behoefte aan iets meer achtergrondinformatie. Geen zorgen. Daar zijn oplossingen voor. Denk eens aan een onderkop. Een korte zin die meer uitleg geeft over de inhoud van een artikel. Voor het artikel over onze Theo betekent dit: een onderhoudend interview met Sluisterp's beroemdste tuinman.

 

Steel de show in je intro

Voordat je artikel echt begint, schrijf je eerst een korte intro. Net zoals je bovenaan deze tekst ziet. Dé plek om een tipje van de sluier op te lichten over je artikel. Maar ... Houd het spannend! De achterkant van een boek geeft ook nooit de clou prijs. Dat kan op een hele hoop manieren.

 

Denk eens aan een opsomming van feiten:

250 kilo sperziebonen geoogst, 75 kroppen aangevreten sla, 893 thermoskannen koffie, 1256 kletspraatjes en 2 versleten rugwervels. Maar dat is vanaf volgende maand verleden tijd (behalve die versleten wervels dan). De volkstuintjes moeten plaatsmaken voor een nieuwe basisschool. Hoe kijkt Theo Beentjes terug op zijn vruchtbare tijd tussen het groen?

 

En hoe ziet het eruit als je een moment uit het leven van Theo omschrijft?

Elke maandag, woensdag en vrijdagochtend gaat zijn wekker om half 7. Tijd om naar kantoor te gaan? Bent je gek! De buitenlucht lonkt voor tuinman Theo. Na een ontbijt stapt hij op zijn fiets en trapt door weer en wind richting de volkstuintjes. Al stekkend, stekend, plukkend en maaiend brengt hij zijn dag door. Het is tijd dat er een einde aan komt. Hij is het onkruid helemaal zat. En dat is zijn rug roerend met hem eens.

 

Maar een vooroordeel bevestigen werkt ook altijd:

Daar zitten ze dan. Op een rijtje. Het ene tuinstoeltje nog krakkemikkiger dan de ander. Kannetje koffie op de grond, bakje koffie in de hand en een pijp in de mondhoek. En maar opscheppen. "Kijk mijn rozen, daar zitten toch echt meer knoppen aan dan aan de jouwe." "Die boerenkool van jou, heeft die niet wat water nodig?" "Ben je mal? Dat kruidenkasje heb ik binnen het uur in elkaar gezet." Afgunst en jaloezie viert hoogtij in de volkstuintjes. Of hebben wij amateurtuin-mannen en -vrouwen het helemaal mis? Theo Beentjes vertelt er meer over.

 

De rest is een eitje

Het moeilijkste deel zit erop. Met aansprekende koppen en prikkelende intro's lukt het je vast om de aandacht van de lezer te pakken en vast te houden. Nu niet verslappen! Houd de lezer bij de les. Dit doe je door grappige, opvallende, mooie tussenkoppen te maken. Probeer daarnaast beeldend te schrijven en woordspelingen te gebruiken. 'Zijn vrouw weckte alle rabarber en daar plukken ze nu de vruchten van.' 'Een versleten rugwervel was het oordeel van de dokter. Zo zie je maar, boontje komt om zijn loontje.' 'In de bloei van zijn leven was Theo leraar Duits.' 'Zijn nagels lijken 10 kleine rouwadvertenties.' Zo wordt je artikel een echte 'Het diner' van Herman Koch.

 

Aan al het goede komt een eind

Vooruit, ik geef het toe. Misschien was dit niet het beste artikel dat je ooit gelezen hebt. Maar dit is het einde van mijn verhaal en je bent nog steeds aan het lezen. Toevallig was dat mijn tweede doel. Puntje voor de schrijver!

 

Meer weten? Doe mee met onze training Artikelen en blogs schrijven! 

 


Reacties (0)


Geef een reactie


(dit bewijst dat u een mens bent en geen robot)
* Verplichte velden